Een boost in mijn herstel

Frank

In april 2026 liep Frank de Walk of Grief op Terschelling. Na een zware periode met verlies en burn-outklachten vond hij in de wandeling rust, ruimte voor verdriet en een onverwachte boost in zijn herstel. 

Ik heb de Walk of Grief gelopen van 11 t/m 15 april j.l., maar ben er niet aan toegekomen om iets in het gastenboek (bij de VVV) te schrijven. Daarom deel ik mijn ervaringen graag alsnog. 

Allereerst wil ik jullie bedanken voor de ontzettend mooie route die jullie gemaakt hebben, maar ook voor de Wandelbox met al zijn nuttige "ingrediënten". Vooral de gids vond ik echt veel toegevoegde waarde hebben, doordat het jullie verhaal bevat en daarnaast mooie overwegingen biedt en de route goed toelicht. Ook het gedicht waarvan je elke etappe 1 van de vijf regels verzamelt, geeft een extra dimensie aan elke etappe.   

Even kort wat over de aanleiding voor mij om de WoG te gaan lopen: begin oktober 2025 kwam ik ziek thuis te zitten met burn-out-achtige klachten als gevolg van ruim 10 jaar verlies en onverwerkt verdriet. In relatief korte tijd 7 naasten verloren, waaronder 1 zelfdoding, 2 goede (jonge) vrienden (kanker), mijn zwager (kanker) en mijn beide ouders (ouderdom), waarvan het overlijden van mijn vader een trauma bij mij heeft achtergelaten door het proces dat eraan voorafging. In 2025 stapelde er zich nog meer verdriet bovenop; de scheiding van mijn dochter (met 2 jonge kinderen waar wij ons zorgen om maakten), de verslaving van mijn zoon (waar hij voor behandeld en nu in herstel is) en daarnaast het overlijden van mijn moeder, waar ik (samen met mijn zus) mantelzorger voor was en ik alle afwikkeling (uitvaart, verkoop huis, etc) moest regelen. Daarna ben ik emotioneel ingestort, mijn emmer liep over. Ik ben toen veel gaan wandelen en las ook over de WoG. Tijdens Oudjaar heb ik besloten de WoG te gaan lopen en heb ik de box besteld en de accommodatie en overtocht geboekt.

De wandeling op Terschelling heeft mij zo goed gedaan! Wat een prachtig eiland met schitterende natuur waar je dwars doorheen loopt. Zoveel rust. Het werkte heel vertragend, verstillend en troostend. Onderweg heb ik ook enkele keren een leuk gesprek gevoerd met een vrouw die ik tegenkwam die ook de route liep. Zo mooi om te merken dat je met een wildvreemde direct een connectie kunt hebben omdat je allebei met eenzelfde doel deze route loopt.

Op de laatste dag vroeg zij mij wat ik meegenomen heb van het lopen van de WoG op Terschelling. Mijn antwoord was dat ik vooral veel heb achtergelaten. Door het wandelen door de natuur (helemaal alleen en soms uren niemand tegenkomen!), de gedachten die ik kon toelaten, de gesprekken die ik hardop in mezelf heb gevoerd met overleden dierbaren en met mijn zoon, heb ik veel van mijn verdriet kunnen achterlaten of een plekje kunnen geven. In mijn herstel van mijn burn-out herken ik een periode van vóór de Walk of Grief en van ná de Walk of Grief. Ervoor ging het herstel beetje bij beetje beter (mede door de EMDR-therapie die ik volgde). Ná de WoG ging het herstel exponentieel sneller en voelde ik me beter en beter. De WoG heeft mij zo'n enorme boost gegeven! Dat gun ik iedereen die met verlies te maken heeft. Daarom praat ik er ook met iedereen over die ik spreek en raad ik hun aan dit ook te gaan doen.

En dat alles is te danken aan jullie initiatief. Hoe verdrietig de aanleiding daarvan ook is, ik ben jullie dankbaar voor deze mooie pelgrimstocht en ik kom 100% zeker weer eens terug naar Terschelling! Dank jullie wel!!! ❤️